Rok szkolny 2016/2017


 Rok szkolny 2016/2017

 

Uroczyste zakończenie roku szkolnego 2016/2017

   
  

Warsztaty mydlane

19 maja 2017 roku nasza szkoła zorganizowała wyjazd do Stróżewka.
Przedszkolaki i uczniowie klas I-III tego dnia doskonale się bawili w Happy Parku oraz wzięli udział w warsztatach mydlanych.
Podczas zajęć młodzi odkrywcy poznali krótką historię mydła, jego rodzaje oraz samodzielnie wyprodukowali ozdobne mydełko glicerynowe.
Dodatkowo w czasie zajęć odbył się niezwykły pokaz baniek mydlanych: bańki z mgłą, wybuchające, wielkie i małe, a dla najodważniejszych- zamykanie w bańce...
   
   

Zielona Szkoła

  
„KARKONOSZE- PRAGA- WROCŁAW” 
  
 
 
 
 
 11 czerwca 2017r. - pierwszy dzień wycieczki - Wrocław

Zwiedzanie Wrocławia rozpoczęliśmy od spotkania z panią Magdaleną – przewodnikiem wrocławskim pod Kluskową Bramą.Zaproponowała nam pokazanie jego piękna i opowieści  o historii, architekturze, ludziach, ciekawostkach i legendach. 
 


Usłyszeliśmy jedną z wielu legend związanych ze stolicą Dolnego Śląska. A oto i ona:

Agnieszka, zona Konrada była wspaniałą gospodynią i najlepszą kucharką na Dolnym Śląsku. Wszystkie potrawy, które przyrządzała były przepyszne, ale najlepiej wychodziły jej kluski śląskie. Podczas zarazy, która nawiedziła okolicę Agnieszka zmarła. Od tej pory Konrad chodził przygnębiony i głodny. Pewnego dnia przechodząc przez Ostrów Tumski, usiadł pod kościołem św. Idziego. Wkrótce zasnął. Przyśniła mu się Agnieszka z garnkiem pełnym śląskich klusek. Powiedziała, że jeśli nie zje ostatniej z nich każdego ranka Konrad będzie miał garnek pełen klusek. Niestety ta ostatnia wydała się Konradowi najsmaczniejsza. Kiedy próbował ją zjeść, kluska jakby uniesiona tajemniczym czarem, uleciała, osiadła na bramie i skamieniała. Następnego dnia czarodziejskiego garnka już nie było.

Wrocław jest jednym z najpiękniejszych i największych polskich miast. Zajmuje czwarte miejsce wśród polskich miast pod względem liczby mieszkańców (ok. 650 tys.) i piąte miejsce pod względem powierzchni (293 km2 ).

Ostrów Tumski to miejsce, z którym związane są początki miasta. Tu powstała pierwsza osada z zamkiem książęcym, tu istniejący kościół podniesiono w 1000 roku do rangi katedry.Ostrów to miejsce magiczne, gdzie wolniej płynie czas, wieczorem latarnik zapala gazowe latarnie, a zakochani na moście Tumskim zamykają swoje uczucia na kłódkę. Najważniejszą budowlą Ostrowa jest katedra.

Katedra wrocławska należy do najcenniejszych zabytków miasta. Jej powstanie wiąże się z jubileuszem roku tysięcznego, Zjazdem Gnieźnieńskim i założeniem biskupstwa we Wrocławiu. Wzniesiona została na Ostrowie Tumskim. Kościół został zaprojektowany w stylu gotyckim i od około 700 lat znajduje się przy ulicy Katedralnej. Obecny kościół to czwarta budowla na tym miejscu, o imponującej budowie: jest długa na 100 metrów i szeroka na 44,5m – tak duża budowla została poświęcona Świętemu Janowi Chrzcicielowi, patronowi Wrocławia.

Przechodząc obok budynku Uniwersytetu Wrocławskiego dowiedzieliśmy się, że wzniesiono go na miejscu zlikwidowanego zamku cesarskiego w latach 1728 – 1739. Gmach główny posadowiony jest wzdłuż Odry, ma 160 m długości i posiada trzy kondygnacje. Zwieńczony jest Wieżą Matematyczną, która pełniła rolę obserwatorium astronomicznego, a z której dziś roztacza się wspaniały widok na panoramę Odry i jej wyspy (w tym na Ostrów Tumski). 

Wrocławposiada niezwykłą ilość mostów i kładek. Mosty te łączą 12 wysp i 5 dużych rzek: Odrę,Bystrzycę, Oławę, Ślęzę i Widawę, które znajdują się na terenie miasta.Przechodziliśmy po najstarszym moście we Wrocławiu, jakim jest żelazny most Piaskowy zbudowany w 1861r.

Wyróżnia się on ciekawą, reprezentatywną dla epoki w której powstał, konstrukcją.

Spacer zakończyliśmy na Wrocławskim Rynku. Ma on  niemal 3,8 hektara powierzchni i należy do największych dawnych placów targowych w Polsce (większe rynki są tylko w Krakowie i Olecku).  W jego podziemiach działa do dzisiaj Piwnica Świdnicka, jeden z najstarszych w Europie lokali gastronomicznych.

Bardzo spodobały nam się Jaś i Małgosia– dwie połączone ze sobą kamieniczki wyglądające niby rodzeństwo trzymające się za ręce.Jaś i Małgosia to dwa domki nazwane w ten sposób po II wojnie światowej przez ludność przybywającą do Wrocławia. Nowym mieszkańcom budyneczki przypominały postacie z baśni braci Grimm – młodszego Jasia i starszą Małgosię.Obiekty te są pozostałością po domach altarystów, czyli służby kościelnej, opiekującej się ołtarzami; działającej przy kościele farnym pod wezwaniem św. Elżbiety. Arkada łącząca budynki jest konstrukcyjnym wspomnieniem bramy prowadzącej na przykościelny cmentarz, działający do 1773 roku.

Podczas spaceru po Wrocławiu towarzyszyły nam krasnale. Wrocław pełen jest krasnali. Kryją się w uliczkach i zaułkach, umykają przed wzrokiem przechodniów. Po raz pierwszy krasnoludki pojawiły się we Wrocławiu w 1982 roku.  Widzieliśmy Krasnala Pracza na brzegu Odry, Więziennika zwanego też Rozbójnikiem, zamieszkującego parapet dawnego więzienia miejskiego, Śpiocha, Życzliwka siedzącego na latarni naprzeciw fontanny na Rynku, Niepełnosprawne Krasnale, z których jeden jest głuchy, drugi niewidomy, a trzeci jeździ na wózku.  Nieopodal kościoła św. Elżbiety znajduje się mały domek, w którym mieszkać mogą tylko krasnoludki, tam znajduje się wejście do ich podziemnego świata. Krasnali wrocławskich jest jużponad 300i wciąż przybywa.

Kolejnym punktem programu wycieczki było zwiedzanie Panoramy Racławickiej.
 
 
 


Znaleźliśmy się w centrum wydarzeń historycznych sprzed ponad dwustu laty, poczuliśmy klimat tamtej epoki oraz zachwyciliśmy się ogromem dzieła Styki i Kossaka. Wielkie malowidło (15m x114m) o powierzchni ponad 1700 m2 i o wadze 3,5 tony dzięki zespoleniu szczególnych zabiegów malarskich (specjalna perspektywa) i technicznych (oświetlenie, sztuczny teren, zaciemnione, kręte podejście), "przenosi" widza w inną rzeczywistość i inny czas.
Monumentalny olej na płótnie przedstawia bitwę pod Racławicami z jej wszystkimi etapami. Pomysłodawcą uwiecznienia zwycięstwa armii polskiej pod dowództwem gen. Tadeusza Kościuszki nad rosyjskimi wojskami był znany lwowski malarz Jan Styka. Do pomocy zaprosił Wojciecha Kossaka. Podczas malowania "Panoramy Racławickiej" pomagali także: Ludwik Boller, Tadeusz Popiel, Zygmunt Rozwadowski, Teodor Axentowicz, Włodzimierz Tetmajer, Wincenty Wodzinowski i Michał Sozański. Pracę nad malowidłem rozpoczęto we Lwowie w 1893 roku, a zakończono po 9 miesiącach, w 1894 roku. We Wrocławiu Panoramę Racławicką  można podziwiać od 1985r.

Trochę zmęczeni podróżą i chodzeniem uliczkami Wrocławia wyjechaliśmy z miasta udając się do Przesieki – miejscowości, w której zakwaterowaliśmy się w pensjonacie Markus.
 

12 czerwca - drugi dzień wycieczki - Śnieżka
 
  
Po spotkaniu z przewodnikiem górskimpanem Damianemrozpoczęliśmy podejście na Śnieżkę. Wznosząca się na wysokość 1602 metrów Śnieżka, jest najwyższym szczytem Karkonoszy, a jednocześnie całych Sudetów. 
 

Niebieski szlak jakim się poruszaliśmy jest najciekawszym, bowiem droga ta jest najbardziej urozmaicona pod względem krajobrazowym, a na jej trasie znajduje się zabytkowy kościół Wang oraz schroniska Samotnia i Strzecha Akademicka. Szlak prowadzi między innymi przez Kocioł Małego Stawu, widokowy grzbiet Złotówki, a także grzbietowe wypłaszczenie Równi pod Śnieżką. Dużym atutem są rozległe widoki, które roztaczają się już z dolnych fragmentów podejścia.

Kościółek Wang został wybudowany na przełomie XII i XIII wieku w południowej Norwegii, w miejscowości Wang, położonej nad jeziorem Wang. Stąd wywodzi się jego nazwa.

W XIX w. kościółek Wang okazał się za mały i wymagał kosztownej naprawy. Postanowiono go sprzedać. Pieniądze były potrzebne do spłaty pożyczki zaciągniętej na budowę nowej świątyni. Dzięki staraniom zamieszkałego w Dreźnie norweskiego malarza, prof. Jana Krystiana Dahla, ten cenny zabytek architektury Wikingów został zakupiony za 427 marek przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma IV. Po sporządzeniu dokumentacji przez królewskiego architekta, obiekt rozebrano na części i w 1841 r. przewieziono w skrzyniach statkiem do Szczecina, a następnie do Muzeum Królewskiego w Berlinie.


Król zrezygnował jednak z postawienia kościoła na Wyspie Pawiej koło Berlina i zaczął szukać miejsca, w którym świątynia mogłaby służyć nabożeństwom. Dzięki zabiegom hrabiny Fryderyki von Reden z Bukowca, wiosną 1842 roku, postanowiono przenieść kościółek w Karkonosze, aby mógł służyć ewangelikom, mieszkającym w Karpaczu i okolicach.

Miejsce pod budowę podarował hrabia Christian Leopold von Schaffgotsch z Cieplic. Jest to zbocze Czarnej Góry (885m n.p.m.), znajdujące się w połowie drogi z dolnego Karpacza na Śnieżkę. Obok drewnianego kościoła dobudowano w późniejszych latach kamienną, granitową wieżę, która chroni kościółek przed ostrymi podmuchami wiatru, wiejącego od strony Śnieżki. Obecnie kościół należy do Parafii Ewangelicko – Augsburskiej. Kościół Wang został wzniesiony na wzór najlepszych przykładów skandynawskiego drewnianego budownictwa sakralnego i stanowi bezcenne dzieło dawnej sztuki nordyckiej. Świątynia wykonana jest z sosny norweskiej, która, nasycona żywicą, wykazuje niezwykłą trwałość.

Po zwiedzeniu kościółka Wang wkroczyliśmy na teren Karkonoskiego Parku Narodowego. W związku z tym pan przewodnik przypomniał nam, że od tego momentu należy przestrzegać regulaminu wewnętrznego KPN. 

Rozpoczęliśmy wędrówkę niebieskim szlakiem w kierunku Śnieżki. Pierwszy postój był na Starej Polanie, miejscuktórego nazwa jest bardzo stara i pochodzi jeszcze z czasów, gdy w Karkonoszach masowo karczowano lasy.

Na Starej Polanie stała kiedyś buda pasterska, którą rozebrano 1955 roku. Jedynym śladem po tej budowli są resztki fundamentów oszczędzone przez trudne górskie warunki.

Od Starej Polany szliśmy kamienistą, jezdną drogą po czym skręciliśmy do lasu. Dalej poruszaliśmy się leśną ścieżką, na której co trochę zahaczyliśmyo kamienie.

Po drodze mijaliśmy jeszcze potok, zarośla kosodrzewiny i głazy narzutowe. Przed naszymi oczami wyrósł przepiękny widok: kocioł ze żlebami, liczne strugi wody wypływające wprost ze źródeł i spływające po skałach, a na dole górski staw o nazwie Mały Staw. 
 

Mały Staw jest drugim co do wielkości jeziorem Karkonoszy. Wypełnia dno kotła polodowcowego, którego ściany osiągają 200 metrów wysokości. Nad Małym Stawem położone jest schronisko Samotnia, zaliczane do najpiękniejszych w polskich górach. Na dachu budynku znajduje się mała wieżyczka, sygnaturka z dzwonem alarmowym, natomiast same wnętrze przypomina przytulną góralską chatę, co je zresztą odróżnia od innych karkonoskich schronisk mających wygląd bardziej hotelowy. Okolice schroniska, z Małym Stawem i skalistym krajobrazem kotła stanowią jeden z najbardziej uroczych zakątków w Karkonoszach.

Z Samotni niebieskim szlakiemwspinaliśmy siępowoli do góry ścieżką przypominającą schody na grzbiet Złotówki. Z zakrętu ścieżki roztaczał się piękny  widokna schronisko i Mały Staw.W kilka minut osiągnęliśmygrzbiet, na którym położone jest schronisko Strzecha Akademicka.
Jeszcze kawałek do góry i naszym oczom ukazał  się sporej wielkości budynek schroniska "Strzecha Akademicka". Używana do dziś nazwa "Strzecha Akademicka" powstała w pierwszych latach po II wojnie światowej, kiedy obiekt był własnością studentów wyższych uczelni krakowskich. 

Dalej wędrowaliśmy  wypłaszczeniem do schroniska "Śląski Dom", które znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie masywu Śnieżki. Droga była  wygodna i nie zmuszała to wielkiego wysiłku. Mijaliśmy  zarośla kosodrzewiny, kiedy przed nami wyrósł szczyt Śnieżki bardzo dobrze widoczny podczas ładnej, słonecznej pogody towarzyszącej naszej wędrówce. Po dotarciu do schroniska „Dom Śląski”osiągnięcie szczytu z tego miejsca wydawało się być tylko kwestią czasu. Od tego miejsca poruszaliśmy się szlakiem czerwonym wiodącym na szczyt stromymi zakosami. Symbolem Śnieżki jest przypominający spodki i nazywany „latającymi talerzami” budynek Obserwatorium Meteorologicznego. Jest to jedno z dwóch w Polsce (obok Kasprowego Wierchu) Wysokogórskich Obserwatoriów Meteorologicznych. Systematyczne obserwacje na Śnieżce trwają nieprzerwanie od 1880 roku.

Śnieżka górująca nad Karkonoszami od dawna intrygowała ludzi i przyciągała ciekawych świata wędrowców. Pierwszego wejścia na szczyt dokonano prawdopodobnie w połowie XV w.  Dzisiaj my dołączyliśmy do grona turystów, którzy stanęli na jej szczycie.

Zdobyliśmy Śnieżkę - najwyższy szczyt Karkonoszy.

Jesteśmy szczęśliwi, zadowoleni i dumni z siebie.

Każda grupa otrzymała CERTYFIKAT potwierdzający zdobycie „Dachu Sudetów” i zaliczający ją do grona wytrwałych i wytrawnych zdobywców gór.

Zejście odbywało się czarnym szlakiem. Szlak ten to tak zwana Śląska Droga, dość stroma oraz kamienista na całej długości. Jest najkrótszym podejściem lub zejściem. Droga zawiodła nas do Białego Jaru bardzo niebezpiecznego miejsca jeśli chodzi o lawiny. W 1968 roku lawina zasypała tam 19 osób z wycieczki idącej czarnym szlakiemna Śnieżkę. Była to największa, odnotowana w Karkonoszach tragedia!

Na kilka metrów przed miejscem zakończenia wędrówki po lewej  stronie minęliśmy  Dziki Wodospad na Łomnicy. Jest to sztuczny wodospad, gdzie przelewająca się nad zaporą woda tworzy efektowne kaskady. W czasie wędrówki pan przewodnik organizował wiele przystanków na odpoczynek,  na wyrównanie oddechu oraz przeprowadzał ciekawe lekcje przyrody, na których utrwalaliśmy i pogłębialiśmy wiedzę z zakresu budowy pięter roślinności w górach, ochrony przyrody i krajobrazu, poszanowania natury, budowy geologicznej Karkonoszy.Przede wszystkim zwiedzanie Karkonoszy z przewodnikiem było bezpieczne.
 
 13 czerwca – trzeci dzień wycieczki - Praga
 
 
Ten dzień zapisał się w naszej pamięci jako czeski dzień, bowiem dotarliśmy do stolicy Republiki Czeskiej – Pragi. Jest to pierwsza europejska stolica, którą zwiedziliśmy. Spacer rozpoczęliśmy od wielkiego wzgórza na lewym brzegu rzeki Wełtawy, na którym usytuowany jest praski zamek. Dawna siedziba królów czeskich. Obecnie Hradczański Zamek to siedziba prezydenta Czech.Według księgi rekordów Guinessa jest to największy pod względem zajmowanej powierzchni zamek na świecie. Teren sąsiadujący z zamkiem nazywa się Hradczany. Po przejściu na drugi dziedziniec stanęliśmy przed katedrą św. Wita. Ogromna budowla zajmuje centrum placu. Jest imponująca i budzi szczery podziw. To  arcydzieło gotyku jestnajwspanialszym zabytkiem kościelnym w Pradze.Wewnątrz katedra zrobiła na nas wielkie wrażenie, dzięki wysokiemu, strzelistemu sklepieniu nawy głównej, zachwycały współcześnie wykonane witraże. W nawie głównej znajduje się najwspanialszy z nagrobków. Barokowe arcydzieło sztuki wykonane ze srebra to nagrobek św. Nepomucena.

Najstarszą świątynią na Hradczanach jest bazylika św. Jerzego. Zbudowana w 920 r. n.e. i odbudowana po pożarze w XII w. jest najlepiej zachowaną świątynią romańską w Pradze. Wielkie schody zamkowe zaprowadziły nas do Małej Strany.  

Idąc ulicą Mostecką doszliśmy do mostu Karola. Budowla została wzniesiona w 1357 roku na zlecenie ówczesnego króla Karola IV, zastąpiła ona zniszczony przez powódź Most Judyty pochodzący z XII wieku. Głównym budulcem, którego używali budowniczowie był piaskowiec pochodzący z zachodnich obszarów dzisiejszych Czech. Most zbudowany został zgodnie z wytycznymi stylu gotyckiego. Jego długość to 516 metrów, a szerokość 10 metrów, opiera się na 15 filarach. Jest najstarszym mostem o takiej rozpiętości przęseł na świecie.

Aż do roku 1741 most Karola był jedynym połączeniem między MaląStraną i Starym Miastem.

W XVII wieku na kamiennych balustradach mostu umieszczono 30 barokowych rzeźb przedstawiających świętych. Najbardziej znana jest figurka Jana Nepomucena – praskiego duchownego.  Według legendy Jan Nepomucen po otrzymaniu święceń kapłańskich został kanonikiem kapituły katedry św. Wita w Pradze. Bywał zapraszany na dwór królewski i został spowiednikiem królowej. Król podejrzewając żonę o niewierność próbował wymusić na Janie wydanie tajemnicy spowiedzi. Gdy ten odmówił został poddany ciężkim torturom i w końcu zginął zrzucony z mostu nad Wełtawą.

Po drugiej stronie mostu powitała nas praska Starówka /StaréMěsto/ z malutkimi uliczkami i pasażami. Spacerkiem dotarliśmy do samego serca Pragi – Rynku Staromiejskiego ze słynnym zegarem astronomicznym Orloj. W trakcie bicia zegara o każdej pełnej godzinie pojawiają się w okienkach nad znakami zodiaku figury  12 apostołów i towarzyszy temu przedstawienie:Śmierć jedną ręką pociąga za sznur dzwonka, drugą podnosi zegar piaskowy (tak, tak...na każdego przyjdzie pora).

Po długim spacerze przy słonecznej pogodzie mieliśmy czas na zakup pamiątek i słodyczy.
 
 
 

14 czerwca – czwarty dzień wycieczki
 
 
 
 
Po śniadaniu pożegnaliśmy Przesiekę i wyruszyliśmy do domu. W drodze powrotnej czekała nas jeszcze jedna atrakcja. Było to zwiedzanie Afrykarium.

Afrykarium we wrocławskim zoo to jedyne na świecie tematyczne oceanarium, poświęcone wyłącznie faunie Afryki.To szczególne miejsce, które, zabiera nas w podróż przez siedem regionów Afryki - Morze Czerwone, plażę nad Morzem Czerwonym, Wielkie Jeziora Afrykańskie (Tanganika I Malawi), Kanał Mozambicki, Wschodnią Afrykę, Wybrzeże Namibii i dżunglę położoną nad rzeką Kongo. W specjalnym budynku (160m x 54m)oraz w jego otoczeniu stworzono zwierzętom niemal domowe warunki,a spotkać w nim można lądowe żółwie pustynne, hipopotamy nilowe, dikdiki, krokodyle, czy chociażby kotiki afrykańskie, rekiny, manaty. Nad naszymi głowami przepływały płaszczki, dziesiątki gatunków kolorowych ryb.

Wrocławskie ZOO doczekało się nowego mieszkańca.Tym razem jest to….. krasnal. Hipoczyścicielpomaga zajmować się zwierzętami. Szczególnie upodobał sobie hipopotamy. Wędrując ścieżkami w zoo ujrzeliśmyHipoczyściciela stojącego na grzbiecie hipopotama.

W restauracji „Letnia” zjedliśmy obiad, po obiedzie zakupiliśmy pamiątki i pożegnaliśmy Wrocław. Do Smardzewa zajechaliśmy o godzinie 20:30. Zmęczeni, ale szczęśliwi spotkaliśmy się z naszymi rodzicami i udaliśmy się do domów.

Serdeczne podziękowania składamy naszemu panu pilotowi i przewodnikowi Tomaszowi za to, że w bardzo interesujący i ciekawy sposób ukazywał nam walory przyrodnicze i turystyczne Karkonoszy i Wrocławia, rozbudził w nas potrzebę poznawania nowych miejsc w Polsce. Dzięki Jego pasji i zamiłowaniu do kraju naszych południowych sąsiadów zwiedziliśmy historyczne centrum Pragi. Pokazał nam, że wiedzę można zdobywać nie tylko z perspektywy ławki szkolnej, lekcję języka czeskiego i czeskiej muzyki wysłuchaliśmy jadąc autobusem.
 
 
 
 
  
 
Opiekę nad nami sprawowały panie: Ewa Goszczyńska i Bogusława Przybylińska.

XVI Ogólnopolski Tydzień Czytania Dzieciom

 
Ogólnopolski Tydzień Czytania Dzieciom to największe doroczne święto organizowane w ramach kampanii społecznej „Cała Polska czyta dzieciom".
Nie do przecenienia jest rola, jaką w wychowaniu i rozwoju człowieka od najmłodszych lat odgrywa kontakt z książką, rozwijając wrażliwość i wpływając na rozwój intelektualny młodego słuchacza i czytelnika.
Rozumiejąc to i doceniając, nasza szkoła przystąpiła do akcji „Cała Polska czyta dzieciom".
W ramach realizacji cyklu spotkań z książką odwiedzili nas rodzice uczniów, którzy codziennie prezentowali nam treści znanych i lubianych bajek :)
Serdecznie dziękujemy za poświęcony nam czas!
     

Spotkanie z panem Waldemarem Smaszczem

  
   
 
  
  
   
 
                         
   
 
   
 
 

Wycieczka do Płocka

 

12 maja 2017 roku nasza szkoła zorganizowała wyjazd do Płocka.
Przedszkolaki i uczniowie klas I-III tego dnia wzięli udział w warsztatach ceramicznych.
Pracownia ceramiczna w której prowadzone były zajęcia, powstała w 2016 roku, na fundamentach Akademii Małej Sztuki, która prowadzi od 6 lat warsztaty artystyczne.
Jest pierwszą w Płocku, tego typu pracownią ceramiczną.
Powstała ona z marzeń, z przeogromnej pasji tworzenia i jeszcze większej miłości do ceramiki.
Dzieci miały okazję stworzyć własnoręcznie wykonane ramki z gliny, które będą doskonałym prezentem z okazji Dnia Mamy:)
Kolejnym punktem naszej wycieczki był spacer po, mieszczącym się nieopodal, Parku Północnym.
Wśród dzieci duże zainteresowanie wzbudziły tematyczne tablice i gry edukacyjne wykonane na ścieżce edukacji ekologicznej.
Dzieci dowiedziały się o występującej tam różnorodności biologicznej, o gatunkach drzew i krzewów oraz zwierząt.
Po zakończonym spacerze przemieściliśmy się do kina na bajkę „Dudi cała naprzód”.
Jest to historia małej ośmiorniczki Dudi i jej przyjaciół, którzy decydują się wyruszyć w nieznane w poszukiwaniu nowego domu. Po drodze spotkają ich niezwykłe istoty, zawrą wspaniałe przyjaźnie i odkryją niejedną podwodną tajemnicę...

 

  

 

Tego samego dnia, uczniowie klas IV-VI wzięli udział w grze miejskiej „Znam Płock”.
Celem wycieczki do Płocka było poznanie najważniejszych zabytków na szlaku spacerowym od ul. Kościuszki do Starego Rynku oraz poznanie piękna krajobrazu malowniczo położonego na Wzgórzu Tumskim miasta.
Grę rozpoczęto pod pomnikiem Broniewskiego.
Tu zapoznano uczniów z zasadami gry. Po prawidłowo rozwiązanej przez wszystkie grupy krzyżówce poświęconej Władysławowi Broniewskiemu – twórcy poematu „Mazowsze”, nastąpiło losowanie obiektów zabytkowych.
Grupy, posługując się mapą, miały za zadanie dotrzeć do danego zabytku, a następnie udzielić odpowiedzi na pytania z nim związane.
Prawidłowe odpowiedzi były punktowane, a uczestnicy gry starali się zebrać jak najwięcej punktów.
Wśród zabytków Płocka podziwiano gmach Kamery Pruskiej, pomnik Broniewskiego, kościół „na Górkach”, Muzeum Diecezjalne, Muzeum Mazowieckie, Dom Broniewskiego, Katedrę, Ratusz, Sanktuarium Bożego Miłosierdzia i Kościół Farny. Wszystkie grupy wspaniale poradziły sobie z zadaniami, wykazały się bardzo dużą wiedzą na temat obiektów zabytkowych książęcego miasta Płock.
Niezmiernie ważnym punktem wycieczki był moment kiedy nasza pani dyrektor Danuta Sokołowska, dzieląc się z nami swą wiedzą, pokazała piękno jednej z pięciu najstarszych Katedr w Polsce. W niezwykle interesujący sposób opowiadała o jej początkach, historii oraz wnętrzu.
Czas upłynął nam niezwykle szybko oraz w bardzo miłej atmosferze. Nawet nasz Patron Ksiądz Jan Twardowski dał nam odczuć swą obecność, kiedy na rękawie jednego z uczniów zasiadła przepiękna biedronka…

 

 

„OCALIĆ RZECZPOSPOLITĄ”

 
28 kwietnia 2017r. odbyła się uroczysta akademia, poświęcona 226 rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja.
Patriotyczne apele rocznicowe w Szkole Podstawowej im. Księdza Jana Twardowskiego w Smardzewie są tradycją. Dzięki takim uroczystościom kształtowane są wśród uczniów postawy patriotyczne dające poczucie przynależności narodowej.
Aby uczcić to narodowe święto, uczniowie przedstawili montaż słowno-taneczno-muzyczny pt. „Ocalić Rzeczpospolitą”.
Wprowadzenie sztandaru szkoły oraz wspólne odśpiewanie hymnu poprzedziło program artystyczny.
Już od wieków najbardziej uroczystym i reprezentacyjnym tańcem polskim był polonez. I my dzisiaj w rytmie poloneza Michała Kleofasa Ogińskiego „Pożegnanie Ojczyzny” rozpoczęliśmy uroczystą akademię.
Polonez ma charakter uroczystego pochodu, w którym wyraża się godność i narodowa duma Polaków.
Słowem i pieśnią, uczniowie przybliżyli wydarzenia związane z uchwaleniem Konstytucji 3 Maja. Jedną z najważniejszych decyzji Konstytucji 3 Maja była likwidacja wolnej elekcji i ustanowienie monarchii dziedzicznej. Zgodnie z poglądami autorów Ustawy Rządowej miało to uchronić Rzeczpospolitą przed wstrząsami politycznymi okresów bezkrólewia oraz interwencjami państw obcych.
Recytatorzy przywołali ważne wydarzenia i twórców Konstytucji 3 Maja. Wzruszającej poezji towarzyszyły pieśni : „Polonez 3 Maja”, „Witaj majowa jutrzenko” tematycznie związane z konstytucją.
Dzień 3 maja jest dla nas Polaków nie tylko świętem Konstytucji z 1791r., ale także świętem Matki Bożej – Królowej Polski. Poświęciliśmy Królowej naszej Ojczyzny wiersz i pieśń Maryjną „Z dawna Polski Tyś Królową, Maryjo”.
Ojczyste słowo, pieśń polska oraz taniec narodowy są wartością ponadczasową.

Pierwszy Dzień Wiosny

Wspólne obchody Pierwszego Dnia Wiosny na stałe wpisały się w kalendarz imprez i uroczystości naszej szkoły.
Uczniowie wszystkich klas przygotowali przedstawienia na pożegnanie zimy i występy muzyczne.
Z wielką uwagą podziwialiśmy umiejętności aktorskie i sceniczne naszych uczniów.
Wszyscy przygotowali się wzorowo i ujawniali swoje (często ukryte) talenty
      
                                     

Walentynki w Szkole Podstawowej

im. Księdza Jana Twardowskiego w Smardzewie :)

      

         

Dzień Babci i Dziadka

W naszej szkole 9 lutego 2017 r. gościliśmy Babcie i Dziadków na uroczystości z okazji Ich święta.

Ta tradycja, na dobre wpisała się w repertuar imprez szkolnych.
Dzień ten był pełen uśmiechu, wzruszeń, łez i radości.
W tym roku w zimowej scenerii, ale z bardzo gorącymi serduszkami powitaliśmy naszych gości i zaprosiliśmy na przedstawienie.
Program przygotowały dzieci z oddziału przedszkolnego, klas I-III oraz IV- VI.
  
Licznie przybyli goście zasiedli na przygotowanych miejscach i z niecierpliwością czekali na rozpoczęcie występu swoich wnucząt.
Dzieci wręczyły własnoręczne wykonane przez siebie prezenty- serduszka.
Po części oficjalnej , goście udali się na słodki poczęstunek.
Całą uroczystość uświetniał swoją wspaniałą muzyką, jeden z dziadków- pan. B. Kaźmirski.
Wszyscy z dumą patrzyli na swoje wnuczęta, które włożyły wiele wysiłku w to, aby jak najlepiej wyrazić swoją miłość i szacunek.

Mamy nadzieję, że ten dzień na długo pozostanie w pamięci zarówno dzieci jak i zaproszonych gości.

"Muzyka naszych sąsiadów"

26 stycznia 2017 r. do Szkoły Podstawowej im. Księdza Jana Twardowskiego w Smardzewie, przybył niezwykły gość- pan Marcin Jóźwik, autor programów edukacyjnych dla dzieci i młodzieży „Muzyka naszych sąsiadów” inspirowanych podróżami po całym świecie…

 

Jasełka 2016

Zapraszamy do oglądania fotorelacji z wydarzenia

"Zbieramy zabawki dla chorych dzieci"

 
„Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest;
nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”
Jan Paweł II
 

Po raz kolejny włączyliśmy się w dobroczynną akcję mikołajkową „Zbieramy zabawki dla chorych dzieci”, której głównym organizatorem jest Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku.

Uczniowie oraz nauczyciele przynosili maskotki oraz materiały edukacyjne, które 6 grudnia powędrują ze Św. Mikołajem do chorych dzieci.

Dziękujemy naszym uczniom za zaangażowanie. Pomagając innym pokazaliście, że potraficie się dzielić.
 

Dzień Pluszowego Misia

Zapraszamy do Galerii zdjęć z Dnia Pluszowego Misia 2016
 

Śniadanie Daje Moc

 
Nasza szkoła przyłączyła się do ogólnopolskiej akcji edukacyjnej „Śniadanie daje moc”.
8 listopada dzieci z oddziału przedszkolnego oraz uczniowie klas I – III zorganizowali w klasach wspólne śniadanie.
Przy wsparciu rodziców i wychowawców przygotowaliśmy zdrowe śniadanie. W tym roku gościem specjalnym były babcie .
Dzieci z przygotowanych składników robiły pyszne, kolorowe kanapki. Na stołach znalazły się także owoce i warzywa.
Celem tej akcji było zwiększenie świadomości na temat zdrowego odżywiania i roli śniadania w diecie dziecka.
Podczas śniadania omówiliśmy piramidę żywieniową i 12 zasad prawidłowego odżywiania. Wspólne przygotowywanie i spożycie śniadania sprawiło dzieciom wiele przyjemności i na pewno dobrze smakowało.
Po zjedzonym śniadaniu zaprosiliśmy naszych gości oraz wszystkich uczniów naszej szkoły do obejrzenia inscenizacja wiersza Jana Brzechwy „Na straganie” w wykonaniu dzieci z oddziału przedszkolnego.
Uczniowie klas I – III przedstawili bajkę pt. „Witaminki dla księżniczki Marcelinki”.
Po przedstawieniu zaprosiliśmy uczniów klas IV – VI do degustacji kanapek przygotowanych przez młodszych kolegów, ich babcie oraz rodziców.
Podsumowaniem dnia było ułożenie w grupach 12 zasad prawidłowego odżywiania z rozsypanek sylabowych oraz narysowanie plakatów.
Dzieci nauczył się jak ważne jest codzienne, zdrowe śniadanie dla funkcjonowania organizmu. Wierzymy, że udział w akcji przyczyni się do zmiany nawyków żywieniowych i większej dbałości o spożywanie śniadania – w domu i szkole.
 

Bajkowy Tydzień Języków Obcych

 
Tydzień od 3 do 7 października 2016 roku minął pod znakiem czytania bajek, które zostały napisane w różnych językach.
W poniedziałek klasa 6 odczytała fragment rosyjskiej bajki pt. „Śnieżynka”, we wtorek klasa piąta odczytała fragment niemieckiej bajki pt. „Roszpunka”.
Środa była dniem angielskim – klasa 4 przeczytała książeczkę pt. „Nawet nie wiesz jak bardzo Cię kocham”.
Czwartek był dniem włoskim i klasa 3 umiliła nam czas, czytając fragment „Pinokia”.
Piątek był dniem podsumowującym całe tygodniowe wydarzenie.
Uczniowie w obecności nauczycieli rodziców i dziadków prezentowali plakaty i ciekawostki o danych krajach.
Dzieci z oddziału przedszkolnego przygotowały „hołd” dla języka polskiego, prezentując bajki polskich autorów.
Następnie odbyła się parada strojów postaci z bajek, w które byli przebrani prawie wszyscy uczniowie.
Po paradzie młodsi uczniowie kolorowali bohaterów z bajek, a uczniowie klas 3-6 rozwiązali test wiedzy na temat utworów, których wysłuchali w ciągu całego tygodnia.
Po smacznym poczęstunku, wszyscy uczniowie otrzymali zakładki Fundacji Cała Polska Czyta Dzieciom, a zwycięzcy konkursów otrzymali nagrody.
Na zakończenie starsi uczniowie wraz z nauczycielami i rodzicami wysłuchali fragmentu „Quo Vadis” Henryka Sienkiewicza, który został odczytany przez panią dyrektor Danutę Sokołowską.

VI ŚWIATOWY DZIEŃ TABLICZKI MNOŻENIA

 
 
30 września 2016 r. odbyło się Święto Tabliczki Mnożenia pod hasłem „Młodsi sprawdzają, czy starsi tabliczkę mnożenia znają”.
Światowy Dzień Tabliczki Mnożenia to jednodniowa akcja prowadzona w szkołach na całym świecie- w tym roku zgłosiło się 2977 szkół.
Akcja miała na celu zachęcić wszystkich do przypomnienia sobie tabliczki mnożenia.
Uczniowie, którzy w trakcie wakacji zdążyli zapomnieć tabliczkę mnożenia, mieli okazję nadrobić zaległości.
Dorośli mogli popisać się przed dziećmi doskonałą znajomością trudnych przykładów mnożenia.
Warunkiem uczestnictwa w tej akcji była rejestracja i otrzymanie licencji Organizatora akcji w szkole i jej okolicy.

W dniach 26-29.09.2016 r.:
- przygotowano rekwizyty, tj. plakaty, losy z pytaniami, identyfikatory, legitymacje;
- przypominano tabliczkę mnożenia w domu i w szkole;
- prowadzono zabawy pod hasłem „Przypominamy sobie tabliczkę mnożenia” podczas których uczniowie wzajemnie sprawdzali się ze znajomości tabliczki mnożenia;
- wybrano członków Komisji Egzaminacyjnej:
· p. Katarzyna Dobosz- rodzic i absolwent naszej szkoły,
· Hubert Jarzyński- uczeń klasy V,
- przygotowano i udekorowano hol szkolny plakatami, balonami, serpentynami będący miejscem zmagań
       
30 września 2016 r. przeprowadzono egzamin w formie ustnej wśród uczniów i nauczycieli oraz społeczności lokalnej. Egzaminowany wybierał jeden los z koszyka, który zawierał pięć pytań.
Następnie odczytywał kolejne przykłady z losu i za każdym razem podawał odpowiedź ustną.
Egzamin był uznany za zdany jeżeli wszystkie odpowiedzi poprawne udzielono w ciągu trzech minut.

Tytuł „EKSPERTA TABLICZKI MNOŻENIA” uzyskali:
Anna Kalinowska- Dryś
Natalia Maliszewska
Patrycja Kędzierska
Iga Laskowska
Oliwia Jóźwiak
Agata Gonta
Jakub Mariański
Magdalena Borna
Mateusz Woja

Zwycięzcom nadano tytuł „EKSPERTA TABLICZKI MNOŻENIA”
i wręczono nagrody w formie certyfikatów i słodkich batoników. Nagrodą główną dla ucznia była ocena celująca z matematyki,
jako jedna z ocen cząstkowych w I semestrze.
 

Wycieczka do Biskupina

 

  
22 września 2016 r. uczniowie naszej szkoły w towarzystwie uczniów Szkoły Podstawowej 
w Przeciszewie wybrali się na wycieczkę do Biskupina.

Pierwszym etapem naszej podróży był dojazd do Żnina, skąd kolejką wąskotorową udaliśmy się
 w dalsza drogę do Wenecji.  Podróż tym pojazdem to niesamowite przeżycie- kolejka parowa oddaje odgłosy rodem z wiersza Tuwima.
Gdy już wysiedliśmy, kierowaliśmy się do osady biskupińskiej, gdzie mieliśmy zwiedzić prasłowiański gród i przekonać się, jak żyli nasi przodkowie oraz obejrzeć ciekawą wystawę archeologiczną regionu historyczno- etnograficznego.
        
Chociaż muzeum mieści się w niewielkiej miejscowości, to jest bardzo popularne za sprawą niecodziennego stanowiska archeologicznego oraz corocznego festynu tematycznego, bardzo chętnie i często odwiedzanego przez turystów z Polski i całego świata.
 Zwiedzanie rozpoczęliśmy od obejrzenia stałej ekspozycji przedmiotów codziennego użytku 
oraz strojów ludzi zamieszkujących niegdyś te tereny.
Po drodze mieliśmy okazję podziwiać ludzi, którzy z chęcią prezentowali nam czynności związane z codziennością swoich przodków. Po krótkiej przechadzce znaleźliśmy się pod bramą, która jest dokładną kopią bramy osady odnalezionej podczas wykopalisk. Samo grodzisko również jest rekonstrukcją tego z dawnych czasów.

Około godziny 15.30 ruszyliśmy w drogę powrotną, by bezpiecznie i szczęśliwie ok. godz. 19.30 dotrzeć do Smardzewa.

Wycieczka wszystkim jej uczestnikom bardzo się podobała i chętnie pojechalibyśmy na nią jeszcze raz.
 

Rozpoczęcie roku szkolnego

2016/2017

 
 
Zapisz

.

Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem